Մանկական ժամանցային կայք
Ազնիվ մոծակի խոսք…
ՄԱՆԿԱԿԱՆ ԵՐԳ – ՆՎԵՐ ՄԱՅՐԻԿԻՍ
Երգի հեղինակ՝
Լիլիթ Համբարձումյան
Երգում է՝ Զատիկներ խումբը
Գնամ ասեմ արևին,
Գարուն բերի աշխարհին,
Հետո անցնեմ սարերով,
Ուզեմ մի քիչ հով ու զով,
Հովն ու զովը տամ ամպին,
Ամպը ներքև ցող թափի,
Ցողը տանեմ վարդենուն,
Նա ինձ վարդ տա վառվռուն:
Շարունակել կարդալ
ՕՍԿԱՐ ՈՒԱՅԼԴ – ԱՍՏՂԱՄԱՆՈՒԿԸ
Երկու փայտահատ սոճու խիտ անտառի միջով տուն էին վերադառնում: Ձմեռվա սարսափելի ցուրտ գիշեր էր: Հանկարծ երկնքից վայր ընկավ մի շատ պայծառ և գեղեցիկ աստղ: Նա գլորվեց այլ աստղերի միջով և ընկավ փայտահատներից երկու քայլ հեռու: Երկնքից ընկածը ոսկեկար և բազմածալ թիկնոցի մեջ փաթաթված մի երեխա էր: Փայտահատներից մեկը քնքշորեն բարձրացրեց մանկանն ու ամուր փաթաթեց թիկնոցի մեջ, որպեսզի պաշտպանի սառնամանիքից: Ընկերը զարմացավ նրա բարեսրտության վրա: Եվ այսպես Աստղամանուկը սկսեց հասակ առնել աղքատ փայտահատի մյուս երեխաների հետ:
Շարունակել կարդալ
ՀԵՔԻԱԹ ՄԹՆԱՇԽԱՐՀԻ ՄԱՍԻՆ
Կար-չկար մի փոքրիկ տղա կար, որ շատ էր վախենում մթությունից և երբեք գիշերը լույսը չէր անջատում, նույնիսկ երբ մայրիկը շատ էր բարկանում: Տղան փորձում էր մենակ չմնալ մութ սենյակում:
Մի անգամ նա մի զարմանալի հեքիաթ տեսավ՝ շատ վառ ու գեղեցիկ: Երբ տղան արթնացավ, նույնիսկ սկսեց կասկածել, երազ էր դա, թե իրականություն, որովհետև բոլոր պատկերները շատ հստակ էին նրա գիտակցության մեջ: Նա շատ լավ էր հիշում, որ աչքերը փակել էր, երբ սենյակում դեռ լույսը վառվում էր, իսկ այժմ, երբ բացեց աչքերը մութ էր: «Երևի մայրիկն է անջատել լույսը»,- մտածեց նա և հանկարծ իր կողքին նկատեց մի փոքրիկ մարդուկ: Մարդուկը շատ ծիծաղելի էր, նա մեծ, զվարճալի ականջներ ուներ, զարմանալի կոշիկներ և մի մեծ գլխարկ, որ անընդհատ ընկնում էր աչքերին: Շարունակել կարդալ
ԽԱՂՈՒՄ ԵՆՔ ՍՏՎԵՐՆԵՐԻ ՀԵՏ
Արդեն քնելու ժամանակն է, իսկ քունդ չի՞ տանում: Կարելի է մի փոքր զվարճանալ խոր քուն մտնելուց առաջ և հետո միայն ուղևորվել երազների աշխարհ: Հատկապես որ այս դեպքում երազները շատ ավելի զվարճալի կլինեն: Կհարցնես՝ ի՞նչ է հարկավոր դրա համար: Ասեմ… Մի մութ սենյակ, մի լապտերիկ, և ամենակարևորը՝ քո ձեռքերը: Խաղում ենք ստվերների հետ…
Մոծաբանություններ