Միկա և Բետտի՝ անուններ, որոնք հայտնի են մեզ շատ ու շատ նախագծերից, անուններ, որոնցից յուրաքանչյուրը մի գույն է, մի ժպիտ ու տրամադրություն: Իսկ երբ միավորվում են բոլոր գույները, տրամադրություններն ու ժպիտները, առաջանում է իսկական խառնաշփոթ: Խառնաշփոթից՝ երգեր, երգերից՝ պարեր, իսկ ա՛յ պարերից՝ պարաշփոթ: Եվ ուրեմն Միկայի ու Բետտիի երգը պարզապես չէր կարող չկոչվել «Պարաշփոթ»:
Մայրիկն այսօր ուշացել է,
Չի հասել դեռ տուն,
Խառնվել ենք ես, հայրիկը
Ու մեր կատուն:
Մայրիկն այսօր ուշացել է,
Չունենք ճաշ ու հաց,
Իսկ եղբայրս հարևանի
Տանը մնաց:
Բայց ամենից կարևորը,
Բայց ամենից կարևորը,
Ժպիտ չկա
Տանն այդ օրը:
Շարունակել կարդալ
Գնամ ասեմ արևին,
Գարուն բերի աշխարհին,
Հետո անցնեմ սարերով,
Ուզեմ մի քիչ հով ու զով,
Հովն ու զովը տամ ամպին,
Ամպը ներքև ցող թափի,
Ցողը տանեմ վարդենուն,
Նա ինձ վարդ տա վառվռուն:
Շարունակել կարդալ
Վառ գարուն, պայծառ արև,
Ջերմացրու, ծաղկին իմ տուր բարև,
Թող մայրիկս միշտ ժպտա,
Թող արևը շողշողա,
Երգերով, ծիծաղով
Օր դիմավորենք,
Երգերով, ծիծաղով
Օր դիմավորենք:
Եվ արև, և անձրև,
Արթնացրեք բոլորին,
Առանց ձեզ չի կապի
Ծիածանն իր յոթ գոտին:
Շարունակել կարդալ
|
|
Մոծաբանություններ