Մանկական ժամանցային կայք
Ազնիվ մոծակի խոսք…
ՀԵՔԻԱԹ- ՄԻԿԻ ՇՆԻԿԻ ՃԱՄՓՈՐԴՈՒԹՅՈՒՆԸ
Կար-չկար մի խրճիթ կար, որը գտնվում էր աշխարհի ամենահեռավոր ծայրում: Այնտեղ ոչ ոք չէր ապրում, միայն թռչուններ կային, և շատ-շատ ծաղիկներ ու գեղեցիկ պտղատու ծառեր: Իսկ խրճիթում ապրում էր մի փոքրիկ շնիկ, որի անունը Միկի էր: Նա այնքան գեղեցիկ էր, որ անգամ ձմռանը, երբ ծառերը խոր քուն էին մտնում, նրան տեսնելիս արթնանում էին:
Շարունակել կարդալ
ՔՉԱԿԵՐ ԱՎԱԳ ԽՈՀԱՐԱՐԸ
Կար-չկար… Հմմմ, ժուկով-ժամանակով… Չէ, չէ, ավելի ճիշտ, լինում է, չի լինում, մի աղջիկ է լինում, դե այսինքն լինում եմ, չեմ լինում ես: Եթե անկեղծ, ես շատ չարաճճի եմ, բայց եթե էլի անկեղծ, շատ գեղեցիկ… Երևի դրա համար էլ ինձ բոլորը սիրում են… Դե լավ, հա, մի փոքր էլ, շա՜տ քիչ գլուխգովան եմ:
Շարունակել կարդալ
ՀԵՔԻԱԹ «ԱՐԴԱՐ ՎՃԻՌ»
Անտառում աշնանային մի առավոտ էր: Ծառերը գրեթե մերկացել էին, տերևները դեղնել: Մի նապաստակ քայլում էր անտառով: Հանկարծ նա ծառից կախված մի կարմիր խնձոր նկատեց: Ցանկացավ բարձրանալ և քաղել խնձորը, բայց նրա բոլոր փորձերը անցան ապարդյուն:
Մոտակայքով մի ագռավ էր թռչում: Նա նույնպես նկատեց խնձորը: Իջավ ծառին և հեշտությամբ քաղեց այն:
Նապաստակն ասաց.
-Ինչու քաղեցիր իմ խնձորը:
-Ոչ, սա իմ խնձորն է,- ասաց ագռավը:
-Ես առաջինն եմ տեսել խնձորը,- ասաց նապաստակը:
Շարունակել կարդալ
ԳԱՐԻԿԻ ՀԵՔԻԱԹԸ
Լինում է, չի լինում` մի տղա, անունը` Գարիկ: Գարիկը 11 տարեկան էր և չուներ քույր և եղբայր, քանի որ ծնողները ապրում էին ոչ հարմարավետ տնակում և չէին ցանկանում այդ պայմաններում շատ երեխաներ ունենալ: Բայց Գարիկը մեծանում էր և ամեն օր երազում քույր կամ եղբայր ունենալու մասին:
Մի գեղեցիկ, պայծառ աշնանային օր Գարիկը վերադառնում էր դպրոցից տուն` ուրախ-զվարթ զրուցելով ընկերների հետ: Ճանապարհին մեկը մյուսի ետևից տղաները բաժանվեցին իրարից և գնացին ամեն մեկը իր տուն: Իսկ Գարիկը չգիտես ինչու որոշեց շեղվել ճանապարհից և գնաց արկածներ փնտրելու:
Շարունակել կարդալ
Մոծաբանություններ