Ազնիվ Մոծակի Խոսք

Մեր Մասին | Կանոններ | Հարցեր | Նախագծեր | Խորհուրդներ
Մանկական ժամանցային կայք

շարադրություն Ամանորի մասին

ՀԵՔԻԱԹ ՓՇԱՏԵՐԵՎ ԾԱՌԻ ՄԱՍԻՆ

փշատերևԱնտառի մի խորհդավոր բացատում ապրում էր մի փշատերև ծառ: Անտառի ծառերից ոչ մեկը նրա հետ ընկերություն չէին անում: Գարնանը բոլոր ծառերը բողբոջում էին, տերևակալում, զարդարվում ծաղկաթերթերով, մեկը մյուսին զարմացնում իրենց ծաղիկների բուրմունքով, իսկ փոքրիկ փշատերևը զարմացած նայում էր, թե ինչպես էին բոլոր ծառերը պես-պես զգեստներ հագնում, սոսափում ու պարծենում իրենց գեղեցկությամբ…

Բայց երբ եկավ աշունը, նրանց տերևները թափվեցին, իսկ առաջին ձյան հետ նրանք մերկացան ու տխուր լռեցին: Միայն փոքրիկ փշատերևն էր, որ կանաչ ու դալար կանգնած էր մնացել…
Continue reading

ՀԵՔԻԱԹ. «ԹԵ ԻՆՉՊԵՍ ԵՐԵՔ ԱՐՋԵՐԸ ԴԱՐՁԱՆ ԽԱՂԱԼԻՔ ԱՐՋՈՒԿՆԵՐ»

երեք արջերըԱնտառում երեք արջ էին ապրում: Մի  օր նրանցից մեկը անտառում տեսավ նապաստակին: Նապաստակի ձեռքին մի փոքրիկ կապոց կար: Արջը կանգնեցրեց նրան և ասաց.

-Բարի օր,նապաստակ, որտեղի՞ց ես գտել այդ նվերները:

Նապաստակը պատասխանեց.

-Ես այդ նվերները չեմ գտել, ստացել եմ Ձմեռ պապից:

-Չեմ հավատում,- ասաց արջը,- եթե այդպես է, ինչու՞ մեզ չի տվել, ինչու՞ մենք նրան  չենք տեսնում:

-Դե,- ասաց նապաստակը,- դուք` բոլոր արջերդ, քնում եք ձմռանը, ի՞նչ է, մոռացե՞լ ես, արջուկ:

-Դե լավ, որ այդպես է մենք այս ձմեռ չենք քնի և կսպասենք Ամանորին ու Ձմեռ պապին:
Continue reading

# 55 ՀԵՔԻԱԹ. «ԿԱՆԱՉ ԵՂԵՎՆԻՆ»

եղևնիԶմրուխտ  գարունն  էր  հյուր  եկել  բնությանը:  Այգում  ու  անտառներում քաղցրահնչյուն  երգում  էին  թռչունները:  Արևը  իր  ջերմ  ժպիտով  ողջունում  էր  նորաբաց  բողբոջներին:  Բնությունը  զարթոնք  էր  ապրում:

Ծեր  այգեպանն  իր  այգում  մի  փոքրիկ  եղևնի  տնկեց՝  հազիվ  մեկ և: Եղևնին  նման  էր  կանաչ  հանդերձ  հագած,  շփոթված  երեխայի:  Արևի  շողերը  հազիվ  էին  հասնում  նրան:  Մի  մեծ,  հզոր  բարդի  իր  ճյուղերով  փակել  էր  արեվի  ճանապարհը: Եղևնին  տխրում  էր  արևի  կարոտից: Նա  բարձրահասակ  բարդու  ստվերի  տակ  իրեն  զգում  էր  խեղճ  ու  անօգնական:

Մի  օր  էլ  փոքրիկ  եղևնին  չդիմացավ  ու  սկսեց  բարձրաձայն  արտասվել:  Հպարտ  բարդին  լսեց  նրա  լացի  ձայնը  ու  հարցրեց.

-Ինչո՞ւ  ես  լաց  լինում,  այգեպանը  լացկաններին  չի  սիրում:

-Ես  լացկան  չեմ,  բայց  արևի  շողերը  ինձ  չեն  հասնում  եվ  ես  վախենում եմ,  որ  միշտ  փոքրիկ  կմնամ:  Իսկ  ես  այնքա ՜ն  եմ  ուզում  մեծանալ,  գեղեցիկ  ծառ  դառնալ,-ասաց  փոքրիկ  եղևնին:
Continue reading

ՀԵՔԻԱԹ 8. «ԱՄԱՆՈՐՅԱ ՀՐԱՇՔ»

ՏոնածառԼինում է, չի լինում մի գեղեցիկ անտառ է լինում`սաղարթախիտ ու կանաչ: Անտառում միշտ զգացվում է  զարմանահրաշ ծաղիկների բույրն, ու լսվում էր բազմագույն թռչունների ուրախ երգը: Անտառում ապրում էին  բազմաթիվ գեղեցիկ ու բարի կենդանիներ: Զարմանալի էր, բայց կենդանիները շատ համերաշխ եին ապրում և իրար չէին վնասում: Նրանք միասին խնամում էին անտառը, միասին պատրաստվում էին ձմռան գալուն: Նրանց  ամենասիրելի տոնն  Ամանորն է: Բոլորը պատրաստվում էին այդ հրաշալի տոնին: Եվ ահա արջը, նապաստակը և ոզնին որոշեցին գնալ անտառ և ընտրել  եղևնի: Continue reading