ԴԵՐԵՆԻԿ ԴԵՄԻՐՃՅԱՆ — ՊՈՒՅ-ՊՈՒՅ ՄՈՒԿԻԿԸ
Մի երկիր կա` Հնդստան, Մի մուկիկ կար` ճստճստան, Հնդստանի անտառում, Կոկոս ծառի ծակուռում: Ապրում էր նա իր համար, Բարիքներում անհամար, Ու մի օր լավ, մի օր...
Հայկական
-
-
ՂԱԶԱՐՈՍ ԱՂԱՅԱՆ — ԱՆԱՀԻՏ
Մեկ անգամ Վաչե թագավորի միամոր որդին՝ Վաչագանը, որ մի նորահաս երիտասարդ էր, պալատի պատշգամբի վրա կռթնած նայում էր իրանց այդ ծառաստանին։ Եղանակը գարնանային էր և...
-
ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԹՈՒՄԱՆՅԱՆ — ՊՈՉԱՏ ԱՂՎԵՍԸ
Լինում է, չի լինում՝ մի պառավ։ Էս պառավն իր էծը կթում է, կաթը վեր է դնում, գնում է ցախ ու փետ բերի, որ կրակ անի,...
-
ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԹՈՒՄԱՆՅԱՆ — ԱՆՀԱՂԹ ԱՔԼՈՐԸ
Լինում է, չի լինում՝ մի աքլոր է լինում։ Էս աքլորը քուջուջ անելիս մի ոսկի է գտնում։ Կտուրն է բարձրանում, ձեն է տալի. — Ծուղրուղո՜ւ, փող եմ...
-
ՀՐԱՆՏ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ — ԿԱՆԱՉ ԴԱՇՏԸ
Կայծակը չոր ճայթյունով բախվեց ժայռին, մի կողմ շպրտվեց և թաղվեց կանաչ գետնի մեջ։ Ժայռը կարծր էր, կայծակը հազիվ թե կարողացավ գորշ այդ ժայռից պոկել քարի...
-
ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԹՈՒՄԱՆՅԱՆ — ԳԻՔՈՐԸ
Գյուղացի Համբոյի տունը կռիվ էր ընկել։ Համբոն ուզում էր իր տասներկու տարեկան Գիքորին տանի քաղաք, մի գործի տա, որ մարդ դառնա, աշխատանք անի։ Կինը չէր...
-
ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԹՈՒՄԱՆՅԱՆ — ԿԻԿՈՍԻ ՄԱՀԸ
Մի աղքատ մարդ ու կնիկ են լինում, ունենում են երեք աղջիկ։ Մի օր հերը աշխատելիս է լինում, ծարավում է, մեծ աղջկանը ջուրն է ղրկում։ Էս...
-
ՀԵՔԻԱԹ — ԱՐԴԱՐ ՎՃԻՌ
Անտառում աշնանային մի առավոտ էր: Ծառերը գրեթե մերկացել էին, տերևները դեղնել: Մի նապաստակ քայլում էր անտառով: Հանկարծ նա ծառից կախված մի կարմիր խնձոր նկատեց: Ցանկացավ...
