ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԹՈՒՄԱՆՅԱՆ — ՇՈՒՆՆ ՈՒ ԿԱՏՈՒՆ
ՇՈՒՆՆ ՈՒ ԿԱՏՈՒՆ Ժամանակով Կատուն ճոն էր, Շունն էլ գըլխին գըդակ չուներ, Միայն, գիտեմ ոչ` որդիանց որդի, Ճանկել էր մի գառան մորթի: Եկավ մի օր, ձմեռվան...
ՇՈՒՆՆ ՈՒ ԿԱՏՈՒՆ Ժամանակով Կատուն ճոն էր, Շունն էլ գըլխին գըդակ չուներ, Միայն, գիտեմ ոչ` որդիանց որդի, Ճանկել էր մի գառան մորթի: Եկավ մի օր, ձմեռվան...
Փիսիկը նստել Մի մութ անկյունում, Ունքերը կիտել Ու լաց է լինում։ Մոտիկ է գալիս Մի ուրիշ կատու. — Ինչո՞ւ ես լալիս, Ա՛յ փիսիկ ջան, դու…...
Այս բանաստեղծությունները Հայաստանի ամենատարբեր անկյուններից մեր ստեղծագործ ընթերցողների աշխատանքներն են: Վստահ եմ դրանք ձեզ շատ դուր կգան: Իսկ եթե հանկարծ հիշեք, որ դուք էլ եք ստեղծագործում, գրում...