ԱՇՈՒՆԸ ԵՎ ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԸ
ԱՇՈՒՆԸ Դեղնած դաշտերին Իջել է աշուն, Անտառը կրկին Ներկել է նախշուն: Պաղ-պաղ մեգի հետ Փչում է քամին, Քշում է, տանում Տերևը դեղին: Տխուր հանդերից Մարդ...
Թումանյանի բանաստեղծությունները
-
-
ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԹՈՒՄԱՆՅԱՆ — ԱՆԻԾԱԾ ՀԱՐՍԸ
Վաղ ժամանակ մի հայ շենում Մի հարգևոր հարսն է լինում։ Նըրա բերնից՝ կեսուր–կեսառ Չէին լըսել մի շունչ, մի բառ, Չէին տեսել շուրթը մի օր… Էսպես...