ՀԱՆԵԼՈՒԿՆԵՐ ԳՐԵՆԱԿԱՆ ՊԻՏՈՒՅՔՆԵՐԻ ՄԱՍԻՆ

Այս իրերը մեզ շրջապատում են ամենուր՝ տանը ու դպրոցում, և թվում է մենք ամեն ինչ գիտենք նրանց մասին: Փորձենք գուշակել նաև նրանց մասին հանելուկների պատասխանները: Եվ այսպես, հանելուկներ գրենական պիտույքների մասին…

 

Ի՞նչ պարտեզ է՝ վարդ չունի,

Ի՞նչ քաղաք է՝ մարդ չունի:

 

Գտեք դուք մի արտ,

Առանց ակոսի,

Երբ որ ցանկանաք՝

Նա ձեզ հետ խոսի:

Ես սպիտակ եմ,

Տառեր կան վրաս,

Իսկույն կթռչեմ,

Ուր որ կամենաս:

 

Արծվից արագ եմ թռչում,

Հողմից արագ եմ թռչում,

Դու դեռ տասը չհաշված,

Ես ողջ աշխարհն եմ շրջում:

 

Մարմինը փայտ է,

Իսկ գլուխը՝ մազ,

Կծառայի քեզ,

Հենց որ կամենաս:

 

Վայր ընկնի ժայռից,

Առոջ կմնա,

Մի բաժակ ձրից

Նա կմահանա:

 

Սպիտակ արտեր,

Վրան սև վարդեր,-

Ձեռքով շաղ անեմ,

Աչքով քաղ անեմ:

 

Այն որ ուղղաձիգ

Պողպատե լարը

Իր շուրջն է պահում

Ամբողջ աշխարհը:

 

Այն ինչն է, որ մեր աչքին սևեռուն

Տեսանելի է դարձնում հեռուն,

Նրա հատկությանն ամենքն են գիտակ,

Կոչում ենք նրան մենք ………

 

Կաշվե վրան,

Գիրք ու տետրի բնակարան:

 

Թեև գութան չի և արտ չի վարում,

Բայց ձեռքդ առար, ակոս է շարում:

Թուղթ ու տետրակը դարձնում է արտ,

Սիրտը ածուխ է, իսկ հագուստը՝ փայտ:

 

Չի գործի, մինչև չթրջես ծայրը,

Սագի թետուրն է իր նախահայրը:

 

Ո՞ր դաշտավայրում

Անտեսանելի ուժեր են պարում:

 

Դեպի իրեն կքաշի քեզ,

Թե ցեղակից իրեն լինես:

 

Հողից ու հանքից

Լույս աշխարհ հառնում,

Գրատախտակին

Ընկեր եմ դառնում,

Ձեզ ծառայելով

Կյանքս եմ սպառում:

 

Ի՞նչ ուսուցիչ չունի լեզու,

Բայց տալիս է քեզ ճիշտ ուսում,

Դու նրանից բան ես սովորում

Եվ քո միտքն ես լուսավորում:

 

քարտեզ, գիրք, նամակ, հեռագիր, վրձին, թուղթ, գիր, գլոբուսի առանցք, հեռադիտակ, պայուսակ, մատիտ, գրիչ, մագնիսական դաշտ, մագնիս, կավիճ, դասագիրք