ՄԱՆԿԱԿԱՆ ԵՐԳ. ՔՈՒՅՐԵՐ ԵՆՔ ՄԵՆՔ

-Հասկացիր վերջապես,

Մեծն եմ ես:

- Լո՞ւրջ ես ասում:

Ես և դու, ես և դու, ես և դու,

Քույրեր ենք մենք,

Ի՞նչ անենք, ի՞նչ անենք,

Ի՞նչ անենք, որ չկռվենք:

Ես եմ մեծը, ես եմ մեծը, ես եմ մեծը,

Հասկացիր,

Ինչ ասեմ քեզ, ինչ ասեմ քեզ,

Ես խնդրում եմ, դու լսիր:

-Օյ, օյ, օյ, ինչ-որ բա՞ն ես ուզում ասել:

- Քանի անգամ եմ ասել, կանգնիր տեղդ ու լսիր:

-Ախ, ինչպե՞ս եղավ հանկարծ,

Որ նա ծնվեց ինձնից առաջ,

Եվ հենց այդ իսկ պատճառով,

Ե՞ս եմ փոքրը,

Ե՞ս եմ մեղավոր:

Ես և դու, ես և դու, ես և դու,

Քույրեր ենք մենք,

Ի՞նչ անենք, ի՞նչ անենք, ի՞նչ անենք,

Որ չկռվենք:

Ինձ մայրիկն էլ է ասում,

Որ ես երբեք քեզ չեմ լսում:

Ախ, քույրիկ, դու ինձ ասա,

Ինչո՞ւ ես մեղավոր նորից դարձա:

-Անպայման ուզում ես պատժվե՞լ,

Մամային ասե՞մ:

- Վա՜յ, ոնց վախեցա:

- Իմ փոքրիկն ես, իմ անգինն ես,

Քեզ սիրում եմ անչափ:

-Լսիր, մենք քույրեր ենք,

Պիտ սիրենք իրար

Ու հաշտ լինենք, դու հասկացիր:

Ես և դու, ես և դու, ես և դու,

Քույրեր ենք մենք,

Ի՞նչ անենք, ի՞նչ անենք, ի՞նչ անենք,

Որ չկռվենք: x3

Ես և դու, ես և դու, ես և դու,

Քույրեր ենք մենք,

Դե արի, դե արի, դե արի

Էլ չկռվենք: