Հեքիաթներ
Լավագույն հեքիաթները հայ և այլազգի հեքիաթագիրների կողմից:
Մանկական ժամանցային կայք
Ազնիվ մոծակի խոսք…
ՄՀԵՐԸ ԵՎ ԱՀՐԻՄԱՆԻ ԴԱՐՊԱՍՆԵՐԸ – ՄԱՍ 1-ԻՆ
Անի Մաղաքյան
Գլուխ առաջին
ՊԱՏՄՈՒԹՅԱՆ ԴԱՍԱԺԱՄԻՆ
Երևանյան դպրոցներից մեկում յոթերորդ դասարանի պատմության ուսուցիչը` ընկեր Համբարձումյանը, սեպտեմբերյան մի շոգ հինգշաբթի պատմում էր հեթանոսության մասին: Դասարանի ամենավերջում նստած երկու աշակերտները գրեթե չէին լսում ուսուցչին: Նրանցից մեկը, որը մի քիչ ավելի բարձրահասակ էր երկրորդից, տետրի վերջին էջում անհասկանալի գծեր էր քաշում: Նրա կողքինը օրվա այդ ժամերին չէր սիրում զբաղվել որևէ բանով, նա հարմարվում էր նստարանին այնպես, որ ուսուցիչը իրեն չտեսնի ու քնում էր. այդպես էր արել և այդ հինգշաբթի: Նա մի պահ բարձրացրեց գլուխը և տեսնելով, որ դասը դեռ չի ավարտվել՝ նորից փորձեց քնել:
Շարունակել կարդալ
ԽՈԶԻ ԴՆՉԻ ԶԱՐՄԱՆԱԼԻ ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ
Անտառում խոզուկները երկուսն էին: Երկուսն էլ՝ քույր ու եղբայր թմբլիկ, չաղլիկ, վարդագույն, միայն թե նրանք աղվեսի պես սուր դունչ ունեին ու վայրի կատվի պես ճանկեր:
ճիշտն ասած, աղվեսի դունչն ու կատվի ճանկերը նրանց շատ էին դուր գալիս, և երևի մինչև այսօր էլ խոզուկները այդպիսին մնացած լինեին, եթե կաղինի պատճառով պատմությունների մեջ չընկնեին:
ԼԵՈՆԻԴ ԵՆԳԻԲԱՐՅԱՆ – ՄԱՆԿՈՒԹՅՈՒՆ ԿԱՅԱՐԱՆՈՒՄ
Մանկության կայարանում տեղ զբաղեցնելով Կյանքի գնացքում՝ մի՛ փորձեք անպայման տեղ գրավել պատուհանի մոտ: Տպավորությունը խիստ մակերեսային կլինի: Եվ բոլորովին կարևոր չէ, թե որն է ձեր վագոնը, չնայած ոմանք գրեթե ողբերգություն են համարում, եթե փափուկ վագոնով չեն գնում:
ՋԱՆՆԻ ՌՈԴԱՐԻ – ԱԼԻՍԱ ԳԼՈՐԻԿԸ
Հիմա ես քեզ կպատմեմ Ալիսա-Գլորիկի մասին: Ինչու՞ է կոչվում «Գլորի՞կ». Որովհետև նա շարունակ գլորվում ընկնում էր, շարունակ ու ամեն տեղ:
Մոծաբանություններ